โรคไส้เลื่อน ไส้เลื่อนเป็นปัญหาที่พบบ่อย มันทำให้เกิดนูนเฉพาะที่ในช่องท้องหรือขาหนีบ มักไม่เป็นอันตรายและปราศจากความเจ็บปวด แต่บางครั้งอาจทำให้รู้สึกไม่สบายและเจ็บปวด ในบทความนี้ เราจะตรวจสอบว่า โรคไส้เลื่อน คืออะไร สาเหตุทั่วไปของไส้เลื่อน และวิธีการรักษา
- ไส้เลื่อนมักไม่ก่อให้เกิดอาการที่เป็นปัญหา แต่การร้องเรียนในช่องท้องอาจเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงปัญหาร้ายแรง
- พวกเขามักจะตรงไปตรงมาในการวินิจฉัย เพียงแค่สัมผัสและมองหาส่วนนูน
- การรักษาเป็นทางเลือกระหว่างการรออย่างระมัดระวังและการผ่าตัดแก้ไข ไม่ว่าจะโดยการผ่าตัดเปิดหรือรูกุญแจ
- การผ่าตัดไส้เลื่อนขาหนีบพบได้บ่อยในเด็กและในวัยชรา ขณะที่โอกาสของการผ่าตัดไส้เลื่อนต้นขาจะเพิ่มขึ้นตลอดชีวิต
ไส้เลื่อนคืออะไร?
โรคไส้เลื่อน เกิดขึ้นเมื่อมีจุดอ่อนหรือรูในช่องท้อง ซึ่งเป็นผนังของกล้ามเนื้อที่มักจะรักษาอวัยวะในช่องท้องให้อยู่กับที่ ข้อบกพร่องในเยื่อบุช่องท้องนี้ทำให้อวัยวะและเนื้อเยื่อสามารถดันผ่านหรือทำให้เกิดการพองได้ ก้อนเนื้ออาจหายไปเมื่อบุคคลนั้นนอนราบ และบางครั้งสามารถดันกลับเข้าไปได้ อาการไออาจทำให้กลับมาเป็นอีก
บทความประกอบ : 12 วิธีธรรมชาติในการปรับสมดุลฮอร์โมนของคุณ ฮอร์โมนไข่เพื่อสุขภาพคืออะไร
ประเภทของอาการไส้เลื่อน
ไส้เลื่อนมักพบได้ในบริเวณต่อไปนี้
- ขาหนีบ: ไส้เลื่อนต้นขาทำให้เกิดนูนใต้ขาหนีบ นี่เป็นเรื่องปกติมากขึ้นในผู้หญิง ไส้เลื่อนขาหนีบพบได้บ่อยในผู้ชาย เป็นนูนที่ขาหนีบที่อาจไปถึงถุงอัณฑะ
- ส่วนบนของกระเพาะอาหาร: ไส้เลื่อนกะบังลมหรือไส้เลื่อนกะบังลมเกิดจากการที่ส่วนบนของกระเพาะอาหารผลักออกจากช่องท้องและเข้าไปในช่องอกผ่านช่องเปิดในไดอะแฟรม
- ปุ่มท้อง: ส่วนนูนในภูมิภาคนี้เกิดจากไส้เลื่อนสะดือหรือ periumbilical
- แผลเป็นจากการผ่าตัด: การผ่าตัดช่องท้องในอดีตอาจทำให้เกิดไส้เลื่อนแบบกรีดผ่านแผลเป็นได้
สาเหตุอาการไส้เลื่อน
ยกเว้นไส้เลื่อนแบบกรีด (ภาวะแทรกซ้อนของการผ่าตัดช่องท้อง) ในกรณีส่วนใหญ่ ไม่มีเหตุผลที่ชัดเจนที่ไส้เลื่อนจะเกิดขึ้น ความเสี่ยงของไส้เลื่อนจะเพิ่มขึ้นตามอายุและมักเกิดขึ้นกับผู้ชายมากกว่าในผู้หญิง ไส้เลื่อนสามารถเกิดขึ้นได้ แต่กำเนิด (เกิดเมื่อแรกเกิด) หรือพัฒนาในเด็กที่มีความอ่อนแอในผนังช่องท้อง กิจกรรมและปัญหาทางการแพทย์ที่เพิ่มแรงกดดันต่อผนังช่องท้องอาจทำให้เกิดไส้เลื่อนได้ ซึ่งรวมถึง
- เครียดในห้องน้ำ (เนื่องจากอาการท้องผูกในระยะยาวเป็นต้น)
- ไอเรื้อรัง
- โรคปอดเรื้อรัง
- ต่อมลูกหมากโต
- ปัสสาวะลำบาก
- น้ำหนักเกินหรืออ้วน
- ของเหลวในช่องท้อง
- ยกของหนัก
- การล้างไตทางช่องท้อง
- โภชนาการไม่ดี
- สูบบุหรี่
- การออกแรงกาย
- ลูกอัณฑะ undescended
บทความประกอบ : อาหารที่ลดระดับฮอร์โมนทางเพศ ของเพศชาย 8 ชนิดที่ หนุ่มสาวควรรู้
ปัจจัยเสี่ยงของไส้เลื่อน
ปัจจัยเสี่ยงแบ่งตามประเภทไส้เลื่อน
- ปัจจัยเสี่ยงของไส้เลื่อนแบบกรีดจากการผ่าตัด
เนื่องจากไส้เลื่อนแบบกรีดเป็นผลจากการผ่าตัด ปัจจัยเสี่ยงที่ชัดเจนที่สุดคือขั้นตอนการผ่าตัดช่องท้องล่าสุด ผู้คนจะอ่อนแอที่สุดหลังจากทำหัตถการ 3-6 เดือน โดยเฉพาะ
- พวกเขามีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ต้องใช้กำลังมาก
- มีน้ำหนักเพิ่มขึ้น
- ตั้งครรภ์
ปัจจัยเหล่านี้ล้วนสร้างความเครียดให้กับเนื้อเยื่อในขณะที่รักษา
- ปัจจัยเสี่ยงของไส้เลื่อนขาหนีบ
ผู้ที่มีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดไส้เลื่อนขาหนีบ ได้แก่
- ผู้สูงอายุ
- คนที่มีญาติสนิทที่มีไส้เลื่อนขาหนีบ
- ผู้ที่เคยมีไส้เลื่อนขาหนีบมาก่อน
- ผู้ชาย
- ผู้สูบบุหรี่ เนื่องจากสารเคมีในยาสูบทำให้เนื้อเยื่ออ่อนลง ทำให้ไส้เลื่อนมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น
- ผู้ที่มีอาการท้องผูกเรื้อรัง
- การคลอดก่อนกำหนดและน้ำหนักแรกเกิดต่ำ
- ตั้งครรภ์
- ปัจจัยเสี่ยงของไส้เลื่อนสะดือ
ไส้เลื่อนสะดือพบได้บ่อยในทารกที่มีน้ำหนักแรกเกิดต่ำและทารกคลอดก่อนกำหนด
ในผู้ใหญ่ ปัจจัยเสี่ยง ได้แก่
- น้ำหนักเกิน
- มีการตั้งครรภ์หลายครั้ง
- เป็นผู้หญิง
- ปัจจัยเสี่ยงไส้เลื่อนกะบังลม
- มีอายุ 50 ปีขึ้นไป
- มีความอ้วน
ในหลายกรณี ไส้เลื่อนไม่ได้เป็นเพียงอาการบวมที่ไม่เจ็บปวดซึ่งไม่มีปัญหาและไม่จำเป็นต้องไปพบแพทย์ทันที อย่างไรก็ตาม ไส้เลื่อนอาจเป็นสาเหตุของความรู้สึกไม่สบายและเจ็บปวด โดยอาการมักจะแย่ลงเมื่อยืน เกร็ง หรือยกของหนัก คนส่วนใหญ่ที่สังเกตเห็นอาการบวมหรือความรุนแรงเพิ่มขึ้นในที่สุดก็ไปพบแพทย์ ในบางกรณี ไส้เลื่อนจำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดทันที เช่น เมื่อส่วนหนึ่งของลำไส้อุดตันหรือถูกรัดด้วยไส้เลื่อนขาหนีบ ควรไปพบแพทย์ทันทีหากไส้เลื่อนขาหนีบทำให้เกิดอาการท้องอืดเฉียบพลันเช่น
- ความเจ็บปวด
- คลื่นไส้
- อาเจียน
- ดันกลับเข้าไปในช่องท้องไม่ได้
อาการบวมในกรณีนี้มักจะแน่นและอ่อนโยนและไม่สามารถดันกลับเข้าไปในช่องท้องได้ ไส้เลื่อนกะบังลมอาจทำให้เกิดอาการกรดไหลย้อนได้ เช่น อิจฉาริษยา ซึ่งเกิดจากการที่กรดในกระเพาะเข้าไปในหลอดอาหาร
บทความประกอบ : ต่อมลูกหมากโต การรักษาต่อมลูกหมากโต อาหารอะไรดีต่อต่อมลูกหมาก?
การรักษาอาการไส้เลื่อน
สำหรับไส้เลื่อนที่ไม่มีอาการ การดำเนินการตามปกติคือการเฝ้าดูและรอ แต่อาจมีความเสี่ยงสำหรับไส้เลื่อนบางประเภท เช่น ไส้เลื่อนที่ต้นขา ภายใน 2 ปีของการวินิจฉัยไส้เลื่อนที่ต้นขา ร้อยละ 40 ส่งผลให้ลำไส้บีบรัด
- ยังไม่ชัดเจนว่าการผ่าตัดไม่ฉุกเฉินจะคุ้มค่าสำหรับการซ่อมแซมไส้เลื่อนหรือไม่ในกรณีที่ไส้เลื่อนขาหนีบไม่มีอาการที่สามารถดันกลับเข้าไปในช่องท้องได้
- American College of Surgeons และหน่วยงานทางการแพทย์อื่นๆ พิจารณาว่าการผ่าตัดทางเลือกไม่จำเป็นในกรณีเช่นนี้ แนะนำให้รออย่างระมัดระวังแทน
- คนอื่นๆ แนะนำให้ทำการผ่าตัดเพื่อลดความเสี่ยงของการบีบรัดลำไส้ในภายหลัง ซึ่งเป็นภาวะแทรกซ้อนที่เลือดไปเลี้ยงบริเวณเนื้อเยื่อ ซึ่งต้องมีขั้นตอนฉุกเฉิน
- หน่วยงานด้านสุขภาพเหล่านี้พิจารณาการดำเนินการตามปกติก่อนหน้านี้ดีกว่าขั้นตอนฉุกเฉินที่มีความเสี่ยงมากกว่า
ไส้เลื่อนรักษาเอง
ควรหลีกเลี่ยงอาหารที่ทำให้เกิดอาการแสบร้อนกลางทรวงอกและอาหารมื้อใหญ่ถ้าคุณเป็นไส้เลื่อนกะบังลม
ไส้เลื่อนประเภทนี้เป็นไส้เลื่อนประเภทหนึ่งที่บางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องเข้ารับการผ่าตัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าสามารถควบคุมอาการได้จากการรับประทานอาหารและรับประทานยาลดกรดที่หาซื้อได้ตามร้านขายยาทั่วไป แต่ถ้าอาการรุนแรงขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป การผ่าตัดก็อาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด
- รับประทานอาหารมื้อเล็กๆ ตลอดทั้งวันแทนการรับประทานมื้อใหญ่ 3 มื้อ วิธีนี้จะช่วยลดความดันในกระเพาะอาหาร ซึ่งจะช่วยให้คุณรู้สึกสบายตัวขึ้นตลอดทั้งวัน
- หลีกเลี่ยงคาเฟอีน ช็อกโกแลต กระเทียม มะเขือเทศ และอาหารไขมันสูงหรือของทอดที่อาจทำให้เกิดอาการแสบร้อนกลางทรวงอกได้
- หลังรับประทานอาหารอย่าเพิ่งนอนลงจนกว่าจะผ่านไปแล้วหลายชั่วโมง
เน้นรับประทานอาหารที่อุดมไปด้วยกากใยเพื่อให้อุจจาระนิ่มและขับถ่ายง่ายขึ้น
การเกร็งกล้ามเนื้อยิ่งทำให้โรคไส้เลื่อนแย่ลง และอาการท้องผูกก็ยิ่งทำให้อาการแย่ยิ่งกว่าเก่า รับประทานผักและผลไม้ในแต่ละวันให้มากๆ และรับประทานใยอาหารเสริมเพื่อช่วยให้ขับถ่ายง่ายขึ้น
- ข้าวโอ๊ต ถั่วเปลือกแข็ง ถั่ว ป๊อปคอร์น เมล็ดเจีย และธัญพืชเต็มเมล็ดเป็นแหล่งอาหารที่อุดมไปด้วยกากใย
ประเภทของการผ่าตัด
แม้ว่าทางเลือกในการผ่าตัดจะขึ้นอยู่กับแต่ละสถานการณ์ รวมถึงตำแหน่งของไส้เลื่อน แต่ก็มีการแทรกแซงการผ่าตัดสองประเภทหลักสำหรับไส้เลื่อน:
- ศัลยกรรมแบบเปิด
- การผ่าตัดผ่านกล้อง (การผ่าตัดรูกุญแจ)
- การผ่าตัดแบบเปิดปิดไส้เลื่อนโดยใช้ไหมเย็บ ตาข่าย หรือทั้งสองอย่าง และปิดแผลผ่าตัดในผิวหนังด้วยไหมเย็บ ลวดเย็บกระดาษ หรือกาวผ่าตัด
- การซ่อมแซมผ่านกล้องส่องกล้องใช้สำหรับการผ่าตัดซ้ำเพื่อหลีกเลี่ยงรอยแผลเป็นก่อนหน้านี้ และแม้ว่าจะมีราคาแพงกว่า แต่ก็มีโอกาสน้อยที่จะทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อน เช่น การติดเชื้อ
- การผ่าตัดไส้เลื่อนโดยใช้กล้องส่องทางไกลช่วยให้สามารถใช้แผลที่มีขนาดเล็กลงได้ ช่วยให้ฟื้นตัวจากการผ่าตัดได้เร็วยิ่งขึ้น
ไส้เลื่อนได้รับการซ่อมแซมในลักษณะเดียวกับการผ่าตัดแบบเปิด แต่นำโดยกล้องขนาดเล็กและแสงที่ส่องผ่านท่อ เครื่องมือผ่าตัดถูกสอดเข้าไปในแผลเล็ก ๆ อีกอันหนึ่ง ช่องท้องจะพองด้วยแก๊สเพื่อช่วยให้ศัลยแพทย์มองเห็นได้ดีขึ้นและให้พื้นที่ในการทำงาน การดำเนินการทั้งหมดจะดำเนินการภายใต้การดมยาสลบ
ไส้เลื่อนในเด็ก
ไส้เลื่อนขาหนีบเป็นหนึ่งในเงื่อนไขการผ่าตัดที่พบบ่อยที่สุดในทารกและเด็ก การทบทวนอย่างเป็นระบบ จากแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้ 20 ปีเกี่ยวกับการซ่อมแซมไส้เลื่อนแบบเปิด (herniorrhaphy) และการซ่อมแซมไส้เลื่อนผ่านกล้อง (herniorrhaphy) ในทารกและเด็กพบว่าการผ่าตัดผ่านกล้องทำได้เร็วกว่าการผ่าตัดไส้เลื่อนทวิภาคี แต่ไม่มีความแตกต่างกันใน เวลาทำการสำหรับการซ่อมแซมไส้เลื่อนขาหนีบข้างเดียว
อัตราการกลับเป็นซ้ำจะใกล้เคียงกันสำหรับหัตถการทั้งสองประเภท แต่ภาวะแทรกซ้อน เช่น การติดเชื้อที่บาดแผล มีแนวโน้มมากกว่าในการผ่าตัดแบบเปิด โดยเฉพาะในทารก
ที่มา : medicalnewstoday.com, mamastory.net
บทความประกอบ :
ระบบการหายใจผิดปกติ หายใจลำบากคืออะไร? พร้อมวิธีรักษา
หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท สาเหตุอาการและการป้องกันรักษา
ระวัง!! ไส้เลื่อนในทารกเป็นได้ทั้งชายและหญิง
มีข้อสงสัยเรื่องการตั้งครรภ์ หรือมีคำถามเรื่องการเลี้ยงลูกหรือเปล่าคะ? ติดตามอ่านบทความ หรือสอบถามสิ่งที่คุณอยากรู้ผ่านแอปของเราได้เลย
ดาวน์โหลด theAsianparent แอปพลิเคชัน ทั้ง IOS และ Android ได้แล้ววันนี้!
