รักโดยไม่มีข้อแม้...คืออะไรกันแน่

การเป็นพ่อแม่นั้นไม่ได้หมายถึงแค่เลี้ยงดูลูกและส่งเสียให้ได้รับการศึกษา แต่ยังรวมไปถึงการปรนเปรอความรักโดยไม่มีข้อแม้แก่ลูกอีกด้วย เรามีข้อคิดน่าสนใจมาฝากค่ะว่าคุณจะนำความรักโดยไม่มีข้อแม้มาปรับใช้ในฐานะพ่อแม่ได้อย่างไร

รักโดยไม่มีข้อแม้ คืออะไร

ผู้เชี่ยวชาญได้นิยามความหมายไว้ว่า ” รักโดยไม่มีข้อแม้ ” คือรักที่ปราศจากขอบเขต คือการไร้ซึ่งความสามารถที่จะไม่รัก ในช่วงสองสามสัปดาห์แรกของการได้เป็นพ่อแม่อันเต็มไปด้วยความปลื้มปิติที่มาพร้อมกับความเหนื่อยสลบ เรามักจะคิดว่าลูกเราหมดจดสมบูรณ์แบบและน่าจะเป็นผู้นำความสงบสุขมาสู่โลกในที่สุด กว่าลูกจะถึงวัยหัดนั่งกระโถน เราก็สำเหนียกแล้วว่าลูกไม่ได้เป็นทางออกสู่สันติภาพของโลก เผลอ ๆ ลูกนี่แหละคือสาเหตุที่โลกไม่ได้อยู่อย่างสงบ! แต่ทั้งหมดทั้งมวลนี้ก็ไม่อาจทำให้เราเลิกรักลูกได้ จริงไหมคะ พ่อแม่สามารถรักลูกได้โดยไม่มีวันผันแปรแม้จะรู้ถึงข้อบกพร่องหรือจุดด้อยของลูกก็ตาม

รักโดยไม่มีข้อแม้…คืออะไร

จะรักลูกโดยไม่มีข้อแม้ได้อย่างไร

บอกลูกทุกวันว่าคุณรักลูก วิธีชัดเจนที่สุดที่จะแสดงความรักโดยไม่มีข้อแม้คือการเริ่มต้นและจบแต่ละวันด้วยการบอกลูกอย่างสั้น ๆ ง่าย ๆ แต่ลึกซึ้งว่า “พ่อ/แม่รักหนูนะ”
หมั่นกอดและหอมลูก จริงอยู่ว่าลูกชายวัยสิบขวบของคุณคงไม่อยากให้พ่อหรือแม่หอมทั้งนั้นเวลาไปส่งเขาที่โรงเรียน แต่ลูกจะรู้สึกดีที่ถูกกอด จูบกระหม่อมหรือหอมแก้มก่อนนอนหรือก่อนออกจากบ้านไปแข่งกีฬาไม่ว่าลูกจะแสดงให้คุณเห็นหรือไม่ก็ตาม
พึงระลึกว่าวิธีที่คุณพูดสำคัญเท่ากับสิ่งที่คุณพูด การขัดเกลาวินัยของลูกมีทั้งวิธีที่ถูกและผิด การสั่งสอนลูกก็มีทั้งวิธีที่ถูกและผิดเช่นเดียวกัน ยกตัวอย่างเช่น

– ลูกไม่มีวันได้เรื่องกับใครเขาหรอกถ้ายังทำตัวแบบนี้ กับ ลูกอาจจะยังไม่รู้ แต่สิ่งที่ลูกทำในวันนี้จะส่งผลถึงอนาคตของลูกเองในวันหน้า มันเป็นหน้าที่ของพ่อ/แม่ที่จะแนะแนวทางที่ถูกที่ควรให้แก่ลูกในตอนนี้ วันข้างหน้าลูกจะได้รู้ว่าต้องเดินทางไหน

– เรื่องง่ายอย่างกับปอกกล้วยแบบนี้ ลิงมันยังทำได้เลย กับ พอจับทางได้แล้วหนูจะทำได้เองแหละลูก แค่ต้องฝึกหน่อยเท่านั้น บอกพ่อ/แม่ซิว่าไม่เข้าใจตรงไหน เราจะได้เริ่มจากตรงนั้นกัน

– ถ้าน้องทำได้ ลูกก็ต้องทำได้สิ กับ ทำให้ดีที่สุดก็พอลูก ไม่มีใครทำได้ดียิ่งกว่านั้นหรอก

อย่าตั้งข้อแม้กับความรักที่ไม่มีข้อแม้ ฟังดูพิสดารมาก แต่เชื่อเถอะค่ะว่ามันเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลาจริง ๆ
ต้องให้แน่ใจว่าลูกรู้ว่าเป็นที่รักเสมอโดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามที่ลูกถูกอบรมสั่งสอน แม้แต่พ่อแม่ที่ดีที่สุดในโลกก็ต้องประสบกับช่วงเวลาที่ลูกเห็นว่าการถูกอบรมสั่งสอนคือการไม่เป็นที่รัก ลูกจะมองว่า “เราทำตัวไม่ดี พ่อกับแม่เลยไม่รักเราแล้ว” นี่เป็นเรื่องปกติของกระบวนการเติบโตทางวุฒิภาวะ บอกให้ลูกรู้ว่าลูกยังเป็นที่รักเสมอแล้วคุณจะเป็นผู้หล่อหลอมให้ลูกเติบโตทางวุฒิภาวะได้อย่างงดงามค่ะ

บทความเกี่ยวข้อง

ความฉลาด 8 ด้าน ทฤษฎีพหุปัญญา วิธีพัฒนาความฉลาดลูก พร้อมอาชีพตามความฉลาดแต่ละด้าน

มีข้อสงสัยเรื่องการตั้งครรภ์ หรือมีคำถามเรื่องการเลี้ยงลูกหรือเปล่าคะ? ติดตามอ่านบทความ หรือสอบถามสิ่งที่คุณอยากรู้ผ่านแอปของเราได้เลย ดาวน์โหลด theAsianparent แอปพลิเคชัน ทั้ง IOS และ Android ได้แล้ววันนี้!