เด็กที่ชอบเล่นกลางแจ้งมีโอกาสเป็นสายตาสั้นน้อยกว่า

ผลการศึกษาใหม่สองชิ้นที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารด้านจักษุวิทยาของสหรัฐอเมริกาบ่งชี้ให้เห็นว่าการเล่นกลางแจ้งสามารถช่วยป้องกันภาวะสายตาสั้นในเด็กได้

อันที่จริงยังไม่มีใครทราบว่าทำไมแสงสว่างตอนกลางวันจึงมีความสำคัญ แต่ผู้เชี่ยวชาญบางส่วนเชื่อว่า สารเคมีในสมองที่ชื่อว่า โดพามีน มีบทบาทเป็นอย่างมาก ยิ่งมีปริมาณโดพามีนในลูกตามาก ยิ่งเสี่ยงสายตาสั้นมาก

เด็กที่เล่นกลางแจ้งมีสายตาที่ดีกว่าเด็กที่ใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาคาร

ภาวะสายตาสั้น หรือไมโอเปีย คือสภาพดวงตาที่ทำให้มองสิ่งที่อยู่ใกล้ชัดเจน แต่มองไกลได้ลำบาก ภาวะนี้สามารถแก้ไขได้ในช่วงวัยเด็ก แต่อย่างไรก็ตามภาวะสายตาสั้นอาจนำไปสู่ภาวะผิดปกติทางสายตาอื่น ๆ เมื่อโตแล้ว

การวิจัยเกี่ยวกับเรื่องภาวะสายตาสั้นเริ่มมากขึ้นหลังจากมีการพบว่ามีคนสายตาสั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับจะเป็นโรคระบาดในเอเชีย และภูมิภาคอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศพัฒนาแล้ว

ที่น่าตกใจคือ มีคนสายตาสั้นเพิ่มมากขึ้นกว่าร้อยละ 65 นับตั้งแต่ปี 1970 ในสหรัฐอเมริกา

แม้ว่าภาวะสายตาสั้นมักเกิดจากกรรมพันธุ์ นักวิจัยกำลังประเมินปัจจัยแวดล้อมเพื่ออธิบายว่าทำไมอัตราการเกิดคนสายตาสั้นจึงเพิ่มขึ้นในประชากรบางกลุ่ม

ในการศึกษาโดยชาวไต้หวัน นักวิจัยได้เฝ้าสังเกตนักเรียน 333 คนในช่วงพักระหว่างเรียนในสนามเด็กเล่น เด็ก ๆ เหล่านี้หลาย ๆ คนเมื่อก่อนใช้เวลาช่วงพักในอาคาร แต่ถูกบังคับให้ใช้เวลารวม 80 นาทีเล่นข้างนอกแทน ส่วนโรงเรียนอีกแห่งใกล้ ๆ ไม่มีการบังคับให้เด็ก ๆ ออกไปเล่นข้างนอก

นักวิจัยได้ตรวจสุขภาพตาของนักเรียนทั้งสองแห่งตอนเริ่มต้นการศึกษา และหนึ่งปีหลังจากนั้น ผลของการศึกษาพบว่าเด็ก ๆ ในโรงเรียนที่บังคับให้ออกไปเล่นข้างนอกมีอัตราการเกิดภาวะสายตาสั้นน้อยกว่ามาก ๆ เมื่อเทียบกับเด็ก ๆ ในอีกโรงเรียนหนึ่ง

นักวิจัยแนะนำว่าโรงเรียนประถมควรจัดให้เวลาพักบ่อย ๆ และให้นักเรียนมีกิจกรรมนอกห้องเรียนในแต่ละวันเพื่อช่วยป้องกันพัฒนาการทางตา และสายตาของเด็ก ๆ

ในการศึกษาอีกชิ้นหนึ่งเกี่ยวกับผลกระทบของแสงสว่างตอนกลางวันต่อพัฒนาการทางตา นักวิจัยวิเคราะห์ข้อมูลที่รวบรวมไว้ในการทดลองทางคลินิกกับเด็กนักเรียนชาวเดนมาร์ก 235 คนที่มีภาวะสายตาสั้น

ช่วงเวลากลางวันที่ประเทศเดนมาร์กมีความแตกต่างกันมากในแต่ละฤดูกาล ตั้งแต่แค่เจ็ดชั่วโมงในฤดูหนาว จนเกือบ 18 ชั่วโมงในฤดูร้อน เด็ก ๆ ถูกแบ่งออกเป็นเจ็ดกลุ่ม แต่ละกลุ่มจะได้รับอนุญาตให้ได้รับแสงแดดในตอนกลางวันเป็นเวลาแตกต่างกัน

เด็ก ๆ แต่ละกลุ่มได้รับการทดสอบสายตา และความยาวลูกตาซึ่งหมายถึงระยะทางตั้งแต่ส่วนหน้าถึงส่วนหลังของดวงตา ทั้งในตอนเริ่มต้น และหลังการทดลอง ความยาวลูกตานี้เป็นมาตรวัดสำคัญเนื่องจากความยาวที่ยืดออกแสดงให้เห็นว่าภาวะสายตาสั้นแย่ลง

สำหรับเด็ก ๆ กลุ่มที่ได้รับแสงสว่างตอนกลางวันน้อยที่สุดมีความยาวลูกตาเพิ่มขึ้น 0.19 มิลลิเมตร แต่เด็ก ๆ กลุ่มที่ได้รับแสงแดดมากมีความยาวลูกตาเพิ่มขึ้นเพียง 0.12 มิลลิเมตร

การทดลองชี้ให้เห็นว่าการได้รับแสงสว่างตอนกลางวันตอนกลางวันช่วยปกป้องเด็ก ๆ จากภาวะสายตาสั้น และพ่อแม่ควรส่งเสริมให้เด็ก ๆ ออกไปเล่นกลางแจ้งทุก ๆ วัน นอกจากนี้การให้ลูกได้วิ่งเล่นนอกบ้านยังช่วยลดอาการติดเกมด้วย

ที่มา: เดลี่เมลล์

เดินเล่นกับลูกแค่ครึ่งชั่วโมง เปลี่ยนคุณกับเขาให้รักและผูกพันกันมากขึ้น

มีข้อสงสัยเรื่องการตั้งครรภ์ หรือมีคำถามเรื่องการเลี้ยงลูกหรือเปล่าคะ? ติดตามอ่านบทความ หรือสอบถามสิ่งที่คุณอยากรู้ผ่านแอปของเราได้เลย ดาวน์โหลด theAsianparent แอปพลิเคชัน ทั้ง IOS และ Android ได้แล้ววันนี้!