การทดลองหน้านิ่ง - ทารกก็สามารถรับรู้และเข้าใจสีหน้าของคุณได้!

บางทีคุณอาจจะคิดว่าทารกนั้นอายุน้อยเกินกว่าที่จะเข้าใจหรือรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นรอบ ๆ ตัวของลูกเอง อันที่จริงแล้ว ลูกรับรู้ เข้าใจ และพยายามสื่อสารกับคุณแม้ยังพูดไม่ได้ก็ตาม การทดลองหน้านิ่ง ที่นำเสนอเมื่อปี 2518 ได้แสดงให้เห็นผลที่น่าสนใจ

ในบางวัน คุณอาจจะทำหน้าอารมณ์ดีบ้าง อารมณ์ไม่ดีบ้างใส่ลูกที่ยังเป็นทารก โดยที่ไม่ได้คิดอะไรเพราะคิดว่าทารกอายุน้อยเกินกว่าจะเข้าใจอะไรได้ อันที่จริงแล้ว ลูกรับรู้ เข้าใจ สีหน้าท่าทางของคุณทั้งที่ดีและที่ไม่ดี

เมื่อปี 2518 คณะนักวิจัยของเอ็ดเวิร์ด โทรนิกส์นำเสนอเรื่องการทดลองหน้านิ่งที่ว่านี้ในที่ประชุมวิชาการ เพื่อความเข้าใจที่ดีขึ้น เรามาดูคลิปวีดิโอนี้กันก่อนดีกว่า

ในการทดลองนี้ให้แม่เล่นกับลูกวัยราว 1 ปี พูดคุยกัน โต้ตอบกัน พอลูกชี้ไปทางหนึ่ง แม่ก็จะหันหน้าไปตาม แม่คอยตอบสนองลูก เล่นด้วยกัน ซึ่งนั่นเป็นสภาพแวดล้อมที่เด็กคุ้นเคยดี จากนั้น ผู้ทำการทดลองให้แม่ทำหน้านิ่ง ไม่ตอบสนองลูก

เมื่อลูกเห็นแม่ทำหน้านิ่งก็รู้ทันทีว่าเกิดสิ่งผิดปกติ เด็กพยายามใช้ความสามารถทุกอย่างที่มีที่ทำได้เพื่อให้แม่คนเดิมที่สนุกสนานยิ้มแย้มกลับมา เด็กยิ้มให้แม่ เพราะปกติแม่จะยิ้มตอบ เด็กลองชี้นิ้วไปทางโน้นท้างนี้ เพราะปกติแม่จะหันหน้าไปตามทิศทางที่ลูกชี้

เมื่อแม่ยังหน้านิ่งต่อไป เด็กก็ยกมือขึ้นทั้งสองข้างหน้าแม่ ทำเสียงอ้อแอ้ เสมือนจะพูดว่า “นี่เกิดอะไรขึ้น” และเริ่มร้องเสียงดังขึ้น แสดงอาการไม่พอใจ หันหน้าหนีจากแม่และเริ่มร้องไห้ จนสุดท้ายเมื่อแม่เข้าไปโอ๋และยิ้มแย้มให้เหมือนเดิม เด็กก็กลับมาร่าเริงได้

อ่านต่อหน้าถัดไป >>>

การทดลองนี้แสดงให้เห็นว่าแม้จะยังอายุน้อยเป็นทารก แต่เด็กก็สามารถรับรู้อะไรได้มากกว่าที่เราคิด กล่าวคือ เด็กรู้ความสัมพันธ์ระหว่างการแสดงออกทางสีหน้ากับอารมณ์ได้ เมื่อเห็นแม่หน้านิ่ง ลูกก็รู้ทันทีว่าเกิดเรื่องผิดปกติ เด็กมีสัญชาตญาณการรับรู้และเข้าใจทางสังคม ส่วนการที่เด็กพยายามจะเรียกร้องความสนใจจากแม่ในระหว่างการทดลอง ไม่ว่าจะเป็นการชี้ก็ดี การยิ้มให้หรือการยื่นมือก็ดีล้วนชี้ให้เห็นว่าเด็กสามารถคิดและทำสิ่งต่าง ๆ ง่าย ๆ ได้เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ

การทดลองหน้านิ่งกับทารก

นอกจากนี้ การทดลองหน้านิ่งยังมีผลไม่ใช่แค่ทารกกับแม่เท่านั้น แต่ทารกกับพ่อ ทารกกับคนแปลกหน้า หรือกระทั่งทารกกับภาพของผู้ใหญ่อื่นในโทรทัศน์อีกด้วย แต่ทารกไม่ตอบสนองใด ๆ ต่อสิ่งของในทำนองเดียวกันที่มีต่อคน ไม่ว่าสิ่งของจะดูน่าสนใจแค่ไหนก็ตาม ผลการทดลองนี้แสดงให้เห็นว่าทารกเองก็แยกแยะจัดประเภทของสิ่งรอบตัวได้ระหว่างสิ่งที่เคลื่อนไหวได้และสิ่งที่เคลื่อนไหวไม่ได้

ดังนั้น ขอให้คุณพ่อคุณแม่จดจำไว้เสมอว่ากระทั่งทารกตัวเล็ก ๆ ที่ยังพูดอ้อแอ้ เมื่อเห็นสีหน้าของคุณก็รับรู้ได้ว่าคุณอารมณ์เป็นอย่างไร การเลี้ยงลูกในวัยทารกไม่ใช่เรื่องสนุกและทำให้คุณเหนื่อยล้าแน่นอน ทว่าการจะห้ามไม่ให้คุณพ่อคุณแม่เหนื่อยล้าหรือแสดงสีหน้าอาจเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ถ้าเผลอทำสีหน้าไม่ดีต่อหน้าลูกแล้ว ก็พยายามยิ้มแย้มจะดีกว่านะ

มีข้อสงสัยเรื่องการตั้งครรภ์ หรือมีคำถามเรื่องการเลี้ยงลูกหรือเปล่าคะ? ติดตามอ่านบทความ หรือสอบถามสิ่งที่คุณอยากรู้ผ่านแอปของเราได้เลย ดาวน์โหลด theAsianparent แอปพลิเคชัน ทั้ง IOS และ Android ได้แล้ววันนี้!

บทความโดย

theAsianparent Editorial Team

ทารกข่าว

เรื่องแนะนำ