วิธีปฏิเสธลูก ไม่ให้ทำร้ายความรู้สึก

ถ้าคุณกำลังประสบปัญหาในการอบรมสั่งสอนเจ้าตัวเล็ก และมักได้ยินตัวเองพูดคำว่า “ไม่” หรือ “อย่า” บ่อย ๆ เรามีวิธีที่จะช่วยให้คุณเลี่ยงไม่ต้องพูดปฏิเสธใส่ลูกแบบโหดร้าย โดยใช้วิธีที่ไม่ทำร้ายความรู้สึกมาแนะนำกัน เพราะเรารู้ว่าไม่มีพ่อแม่คนไหนอยากพูดว่า “ไม่” ใส่ลูกตลอดเวลาหรอกค่ะ

เป็นผู้ควบคุม

ก่อนที่จะเริ่มอบรมสั่งสอนลูก คุณควรเลิกใจอ่อนกับลูกหรือเมินใส่เมื่อพวกเขาทำตัวไม่เหมาะสม คุณต้องเป็นผู้ควบคุมสถานการณ์ และหัดปฏิเสธโดยใช้วิธีอื่นที่แยบยลกว่า

หยุดสักนิดและสูดหายใจเข้าลึกๆ

ก่อนที่คุณจะพูดคำว่า \"ไม่\" ออกมาพร้อมความรู้สึกในแง่ลบ หยุดสักนิดแล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วลองประเมินสถานการณ์อีกครั้ง นึกถึงปฏิกิริยาที่คุณกำลังจะแสดงออกไป และพยายามหาคำพูดที่เหมาะสม ชั่งใจดูว่าคุณจะใช้วิธีเมินหรือแก้ปัญหาด้วยความรักและความห่วงใยดี

ห้ามอย่างสร้างสรรค์

แทนที่จะพูดว่า “ไม่” หรือ “อย่า” ลองเปลี่ยนไปใช้คำว่า “สกปรก” ก่อนที่ลูกจะเอื้อมมือไปจับสุนัขจรจัด หรือ “อันตราย!” เมื่อเห็นลูกกำลังจะวิ่งออกไปที่ถนนแทน

ตำหนิการกระทำ ไม่ใช่ตัวเด็ก

คำว่า “ไม่” ทำให้เกิดความรู้สึกในแง่ลบ ลูกของคุณอาจไม่ได้แค่คิดว่าคุณกำลังตำหนิการกระทำของเขา แต่ยังตำหนิตัวเขาด้วย ลองเปลี่ยนคำพูดเป็น “แม่ไม่ชอบในสิ่งที่ลูกทำ แต่แม่ก็ยังรักหนูนะ” น่าจะทำให้เด็กเข้าใจได้ดีกว่าว่าสิ่งที่เขาทำนั้นผิด

ใช้ “สีหน้า”

ภาพหนึ่งภาพแทนคำพูดนับร้อยพัน สีหน้าของคุณแม่ที่มองอย่างตำหนิก็สื่อแทนคำได้นับร้อยพันเช่นกัน ผู้ปกครองสามารถแก้พฤติกรรมของลูกได้ง่าย ๆ โดยไม่ต้องพูด เพียงแค่ใช้สีหน้า ซึ่งสามารถสื่อถึงอารมณ์โกรธ คำตำหนิและความเข้มงวดได้อย่างครบถ้วนในหน้าเดียว ลองฝึกดูสิคะ แล้วคุณจะพบว่ามันได้ผลอย่างน่าอัศจรรย์

รับฟังความต้องการของลูก

อย่าปฏิเสธก่อนที่คุณจะได้ฟังลูกพูด รับฟังว่าเขาต้องการอะไรและใช้คำพูดเช่น “แม่รู้ว่าหนูชอบช็อกโกแลต แต่มันกินไม่ดีนะคะ”

จดรายการสิ่งที่อยากได้

ถ้าลูกคุณเป็นเด็กเอาแต่ใจ ครั้งหน้าที่คุณเดินผ่านแผนกของเล่น และลูกเริ่มงอแงอยากได้ แค่งัดไอแพดของคุณออกมาแล้วจดไว้ว่าลูกอยากได้อะไร ลูกจะรู้สึกว่ายังไงสุดท้ายเขาก็จะได้มัน เพราะมันได้เข้าไปอยู่ในรายการของวิเศษของคุณแล้ว นี่เป็นวิธีที่ดีกว่าการปฏิเสธในทันที

สิ่งนี้ “มีไว้สำหรับ...”

อธิบายเหตุผลให้ลูกฟังว่าทำไมเขาจึงไม่ควรปฏิบัติเช่นนั้น โดยเฉพาะกับเด็กเล็ก ๆ โดยใช้ภาษาง่าย ๆ เช่น “อาหารมีไว้กิน ไม่ได้มีไว้ขว้างนะคะ” หรือ “ของเล่นมีไว้เล่น ไม่ได้มีไว้กัดนะคะ”

บทความโดย

theAsianparent Editorial Team

สอนลูกเลี้ยงลูกเด็กโต

เรื่องแนะนำ